In het Huis van Bewaring zitten mensen met korte straffen. De woorden 'draaideur' of ´stelselmatige dader' passen hierbij. Je kunt er zwervers tegenkomen die een ruit hebben ingegooid en als het winter is, hoef je je niet af te vragen waarom. Ik had een verzoekbriefje gekregen van ene B. Hendriks. Een hanepotig handschrift had op het briefje gezet 'weet uw ondedak?'. Ik plande een afspraak in, hoewel onderdak zoeken niet tot mijn taken en mogelijkheden behoorde. Eerst maar eens horen wat het verhaal was en bij wie hij het beste terecht kon.

De man die verscheen was een jaar of 60 en hij had een bos haar die al lang niet was gewassen en gekamd. Hij vertelde waar hij vandaan kwam; een plaatsje waar ik vroeger vaak en nu soms, op bezoek bij oude vrienden, nog weleens kom. Ja, dat parkje, met die dieren, dat kende ik ook wel, leuk voor kinderen. Nou, hij woonde daar, vertelde hij trots. In de stal van het paard sliep hij regelmatig, hij dacht dat zijn zoon daar op dit moment ook wel was. Maar nu het zo vroor leek het hem toch wel handig om ander onderdak te hebben.

Van een echt gesprek was geen sprake. Hij bleek al jaren alcoholverslaafd en zijn geheugen was behoorlijk aangetast. Ik kende ze wel van mijn bezoekjes aan dat park, die mannen die daar zaten met halveliterblikken goedkoop bier, af en toe een stoere opmerking makend naar een voorbijfietsende vrouw, niet beseffend hoe onaantrekkelijk ze waren.

Ik legde hem uit waar ik voor was en dat er iemand anders was die met hem zou kunnen kijken naar onderdak. Ik weet niet of het echt tot hem doordrong. Hij vond het wel prettig bij mij, met koffie en de koek die ik er speciaal voor hem bij had gedaan. Volgens hem hadden we veel gemeen, gezien onze gezamenlijke kennis van het parkje en het stadje dat erbij hoorde. Ik herkende in zijn verhaal het verlangen om er toch bij te horen, al was het maar voor heel even. We hadden elkaar misschien wel gegroet daarbuiten in dat park, zei hij!

Zo dichtbij, dacht ik, en toch zo veraf.

"Vanwege het ambtsgeheim van de humanistisch geestelijke verzorging zijn de praktijksituaties die in de columns aangehaald worden, geanonimiseerd. Enige gelijkenis met bestaande situaties berust derhalve op toeval."