Piet Römer, bekent, als rechercheur De Cock uit Baantjer, weet wat gedetineerd zijn is; hij heeft vroeger zelf gevangen gezeten. Ja, acht weken. Ik had geslapen tijdens de wacht. Ik had de wachtpost verlaten tijdens oorlogstijd. Het was 1948. De oorlog was afgelopen, maar er was nog geen vredesverdrag met Duitsland. Hoe het precies zat weet ik niet meer. Ik moet dat nog eens uitzoeken.

Ik vond het vreselijk. Ik zat in Scheveningen, ook wel genoemd Het OranjeHotel. Die geluiden en het afgesloten zijn van de buitenwereld. Als je het raampje open deed hoorde je de straatventer. Daar werd ik ontzettend droevig van. Het leven ging door en ik hoorde er niet meer bij. Ik zat met meer mannen op een cel en er was een strontton. Daar moesten we in schijten. Als corvee moesten we om de beurt die ton legen. Omdat ik onderofficier was heb ik me daar tegen verzet. Ik heb die ton nooit naar buiten hoeven sjouwen. In de cel heb ik ook leren stropen. Het draad dat je moet gebruiken. Hoe je het wild moet dragen. Dat soort dingen. De stroper die het me leerde was een hartstikke aardige vent. Zelf heb ik nooit gestroopt. Nee, ik ga gewoon naar de slager.

Wat is jouw motto?

Ontvluchten van de armoe. Ik heb de Hongerwinter van de oorlog meegemaakt. Ook daarna heb ik tijden van armoede gekend. Dat wil ik niet meer. Niet voor mezelf, mijn vrouw of kinderen. Voor niemand. Ik wilde graag toneelspeler worden. En goede rollen spelen. Als ik meubelmaker was geworden, had ik de mooiste meubelen willen maken. Ik kan slecht tegen macht. Daarom was het leger ook niets voor mij. Mensen die iets kunnen, daar heb ik respect voor. Ik wil de baas blijven over me zelf. Ik heb jaren vier pakjes sigaretten per dag gerookt. Toen dacht ik: hoe zit dat? Ik rook niet maar die sigaret rookt mij. En toen ben ik gestopt en heb ik nooit meer gerookt. Ik ben dus de baas. Dat is niet gemakkelijk, maar het kan.

Wat vind je van het Humanisme?

Humanisme? Dat ken ik zeker. Ook van de radio. Zonder het humanisme zijn we overgeleverd aan de goden. Een prachtige uitspraak van het Humanistisch Verbond. Ik vind dat je zelf moet denken. Dat is niet gemakkelijk en ik heb er nog dagelijks moeite mee. Ook al ben ik 81. Ik ben katholiek gedoopt, maar van god bevrijd. Je moet het niet buiten jezelf zoeken maar in jezelf.

Even voor de foto na het interview. Twee  mannen in het zwart op de praatstoel. Piet Romer en interviewer Hans Scheper.