Vanwege vakantie van onze raadsvrouw de komende drie weken gouwe ouwe...

Zo dichtbij 

In het Huis van Bewaring zitten mensen met korte straffen. De woorden 'draaideur' of ´stelselmatige dader' passen hierbij. Je kunt er zwervers tegenkomen die een ruit hebben ingegooid en als het winter is, hoef je je niet af te vragen waarom. Ik had een verzoekbriefje gekregen van ene B. Hendriks. Een hanepotig handschrift had op het briefje gezet 'weet uw ondedak?'. Ik plande een afspraak in, hoewel onderdak zoeken niet tot mijn taken en mogelijkheden behoorde. Eerst maar eens horen wat het verhaal was en bij wie hij het beste terecht kon.

 >>lees verder

Een wat officiële titel, maar het betekent gewoon bij de detentie. Mensen die zich belangeloos inzetten voor andere mensen die vastzitten of met de gevangenis te maken hebben gehad. Vele mensen, vanuit verschillende levensbeschouwelijke achtergronden, doen dit. Het ministerie van justitie heeft een beleidsstuk geschreven waarin de vele organisaties en contacten beschreven staan. Het is een overzichtelijk en verhelderend stuk.

 >>lees verder

De redactie van de gevangenishumanist beveelt u van harte de nieuwsbrief van Misdaad en Straf aan. Volgens de makers bevat de nieuwsbrief verkorte weergaven van artikelen uit vakbladen van juristen, criminologen, politie en reclassering, en op achtergrondstukken uit andere tijdschriften. M&S besteedt aandacht aan oorzaken van antisociaal gedrag, mogelijkheden voor preventie, effectiviteit van straffen en ontwikkelingen in het strafrecht. De ontwikkelingen in de wetenschap worden gevolgd: resultaten van onderzoek en ontwikkeling van theorieën en visies. 

 >>lees verder

Herstelrecht: een andere kijk op detentie

In 2003 werd het herstelgericht detentie project gestart in P.I. Nieuwegein. Aanleiding was de verbazing van humanistisch geestelijk verzorger Jeanet Jansen over de geringe aandacht binnen detentie voor de verwerking van schuld en de gevolgen van criminaliteit ten aanzien van de slachtoffers en hun omgeving, de samenleving en de dader zelf en diens sociale netwerk. De drempel om te praten over schuldgevoel en de gevolgen van wat ze hebben aangericht, blijkt voor veel daders onoverkomelijk te zijn.

 >>lees verder

Begrip
Als ik de grens aanraak van mijn vermogen
worden mijn zolen even grondig plat
kriebelt er iets boven mijn ellebogen
en begrijp ik: nu begrijp ik wat.

 >>lees verder

Een nieuw jaar  met nieuwe kansen en veel, nee  heel veel goede bedoelingen. U kent het vast wel, u staat fris in het leven klaar om dit jaar alles aan te kunnen. De laatste dagen van december heeft u al wat rond gekeken en nagedacht, en net zo als ieder jaar heeft u een klein lijstje gemaakt met goede voornemens. Maar waarom willen ze nooit lukken? Natuurlijk heb ik ook niet het magisch antwoord, waardoor in een keer alles goed gaat. Maar wat ik wel heb zijn een paar simpele tips.

 >>lees verder

Piet Römer, bekent, als rechercheur De Cock uit Baantjer, weet wat gedetineerd zijn is; hij heeft vroeger zelf gevangen gezeten. Ja, acht weken. Ik had geslapen tijdens de wacht. Ik had de wachtpost verlaten tijdens oorlogstijd. Het was 1948. De oorlog was afgelopen, maar er was nog geen vredesverdrag met Duitsland. Hoe het precies zat weet ik niet meer. Ik moet dat nog eens uitzoeken.

 >>lees verder

De TBS is een maatregel die is bedoeld voor veroordeelden die verminderd toerekeningsvatbaar zijn vanwege een stoornis. Er moet een verband zijn tussen de stoornis van de veroordeelde en het misdrijf dat hij heeft begaan. Een veroordeelde krijgt dan een behandeling, die terugkeer naar de maatschappij tot doel heeft. Dat klinkt helder en duidelijk. Maar hoe gaat het in de praktijk en wat doe ik als geestelijk verzorger in een dergelijk systeem.

 >>lees verder

“Zo rond 1900 kende de inrichting Esserheem al geestelijke verzorging. Ds. De Graaf en ds. Germs zetten zich aan de zedelijke opheffing van de landlopers zoals ze waren. Naast het voeren van individuele gesprekken, bezochten ze regelmatig de verblijfzalen, waar ze oog en oor hadden voor de kommernissen van de bewoners. Ze hielden er lezingen met lichtbeelden over allerhande onderwerpen.” Een citaat uit het Pauperparadijs. Een familiegeschiedenis van Suzanna Jansen.  >>lees verder

Balans

Erkenning is niet nodig
als je weet wie je bent
als je ziet met de ogen van een kind
met de bezieling van een mens.

Richard (08-11-09)

 

Als gedetineerde heb ik aan verschillende gespreksgroepen mogen deelnemen. Wat ik goed vind van de humanistische gespreksgroep is dat het om actualiteiten en stellingen gaat, die mij en misschien ook anderen aan het denken zetten. De visie dat de mens voor het grootste deel zijn leven zelf richting kan geven vind ik een mooi uitgangspunt.  >>lees verder

Het Masterplan beschrijft hoe Justitie binnen het Gevangeniswezen de komende jaren omgaat met de vraag naar celcapaciteit.
Staatssecretaris Albayrak van Justitie neemt maatregelen om de wisselende vraag naar celcapaciteit in het gevangeniswezen beter op te vangen. De regionale plaatsing van gedetineerden met het oog op een succesvolle terugkeer in de maatschappij en de dalende behoefte aan cellen vragen om een nieuw en flexibel capaciteitsbeheer.

 >>lees verder

Gedetineerde moeders (maar ook vaders natuurlijk – maar die werden in dit onderzoek niet meegenomen) blijken met verschillende problemen te maken hebben zoals gebrek aan privacy en zorg om de kinderen. De kinderen hebben op hun beurt vaak pyschische of sociale problemen.  >>lees verder

BONJO Belangenoverleg niet-justitiegebonden organisaties) is een belangenvereniging voor ruim 70 vrijwilligersorganisaties, die zich inzetten voor gedetineerden, ex-gedetineerden en hun relaties.
 >>lees verder

Rein Gerritsen heeft onder Nederlandse en Vlaamse filosofisch geïnteresseerden een naam als kenner van het pragmatisme. In het autobiografische Knock-Out gaat het rauwer toe.
Na een auto-ongeluk waarbij zijn moeder en broer omkwamen, lag Rein Gerritsen negen maanden in coma in het Diaconessenhuis in Leeuwarden. De revalidatie die volgde, was langzaam en pijnlijk. Na zo'n twee maanden in het ziekenhuis, gaf de vrijwilligster hem een boek,
 >>lees verder

Verdacht van een misdrijf, gearresteerd en veroordeeld. Maar op een dag gaat de poort van gevangenis De Karelskamp in Almelo ook weer open. Daar staat de ex-gedetineerde dan, met een plastic tasje in zijn handen waarin wat persoonlijke spullen zitten. Waar moet hij wonen? Hoe komt hij aan een uitkering of werk?  >>lees verder

'Ze krijgen nergens voorrang’ Elk jaar komen er naar schatting 120 Almeloërs die zijn opgesloten in Nederlandse gevangenissen weer op vrije voeten. Ze keren terug naar hun stad en vragen aan de balie van de gemeente of corporatie om een woning en inkomen. In een stad als Enschede zijn dat naar schatting tussen de 300 en 400 mensen die een kamer of een huurhuis claimen waar ze kunnen wonen en een uitkering of werk

 >>lees verder

In het boek ”Zingeving achter de tralies” van Elise van Alphen en Wouter Kuilman wordt de geschiedenis van de Humanistische Geestelijke Verzorging beschreven. Het boek werd 11 december door de voorzitter van het Humanistisch Verbond Rein Zunderdorp uitgereikt aan Minister van Justitie Hirsch Ballin.In het boek wordt niet alleen een mooie historische schets gegeven, maar ook wordt er door praktijkverhalen een inkijk gegeven in het werk van de (gevangenis-) humanist.
 >>lees verder